czwartek, 18 lutego 2016

Moje opowiadanie - ''Woda i krew''

Cześć kochani! 
Jak już wspominałam w LBA i w moim ostatnim poście piszę opowiadania i dziś dzielę się z Wami jednym z nich! Tytuł to ''Woda i krew'',  a to jest prolog! Zapraszam do przeczytania!
WODA I KREW 
PROLOG 
''Nie jestem taki jaki inni. Wiem to ja. Wiesz to ty. Wiedzą to wszyscy''. Te słowa, to jedno zdanie niczym niewidzialne znamię ciążą w mojej głowie. Jestem na plaży, słyszę śmiechy dzieci, nastolatków, a nawet dorosłych. Ale po co się śmiać, po co w ogóle żyć? Czy ktoś z was kiedykolwiek się nad tym zastanawiał? Oczywiście, że nie! Każdy normalny człowiek cieszy się życiem. Ja nie. Ja nie jestem normalny. 
- Hej blondyn! Tak ty! Choć zagraj z nami!-jakiś nastolatek uderzył mnie piłką w twarz i zaczął się śmiać - Patrzcie jaka ofiara losu! Pewnie nawet nie umie się bić-wykrzyknął i zawtórował mu śmiech kolegów. Znowu uderzył mnie piłką, a ja poczułem gniew, czułem jak chęć zemsty wypełnia każdy kawałek mojego ciała, każde naczynie, wszystkie części mózgu. Wiedziałem jedno: należy mu się kara! Zdawałem sobie sprawę z tego, że potrafię zadać mu ból, więc wyobraziłem sobie tego chłopaka, jak topi się w morzu krwi. Zamknąłem oczy, a gdy je otworzyłem, pojawił się strach na mojej twarzy i poczucie zadowolenia? Chłopak wchodzi do morza krwi, chłopak coraz bardziej zanurza się w czerwonej mazi, chłopak się topi! Chciałbym mu pomóc, dlatego podchodzę do tafli wody i ciągnę go za rękę. Zamykam oczy, chcę wszystko odkręcić! Co ja zrobiłem? Zaraz go zabiję! Otwieram oczy, dwie małe dziewczynki bawią się na plaży w berka, a ja cały mokry od potu i krwi stoję pośród fal. Ogromnych fal, ale nie krwi, lecz wody! Fale wody! Woda, niczym ostoja prostoty i normalności wlewa mi się do butów, krew na mojej koszulce staje się coraz ciemniejsza. Fale unoszą się i opadają. Nie wierzę własnym oczom! Gdzie jest ten chłopak? Jeszcze przed chwilą stał pośród fal krwi, teraz krew jest tylko na mojej koszulce, a otaczają mnie fale wody! 
- Zabiłeś go! - dźwięk odbija się w moich uszach 
- Nie, to nie moja wina! - odpowiadam nawet nie wiem komu.
 - Zabiłeś go! Zabiłeś! Jak mogłeś? Ja cię kochałam, a ty go zabiłeś! Zabiłeś! - głos odbija się w mojej głowie niczym echo.
Budzę się z koszmaru cały mokry.
Mam nadzieję, że historia chociaż troszkę Was zaciekawiła, postaram się opublikować pierwszy rozdział tego opowiadania już niedługo, piszcie koniecznie, czy prolog Wam się podobał! 
''Kobiety to szatany... skończone diablice''!
''I niech los zawsze wam sprzyja''!
Buziaki! :*
StormWind

23 komentarze :

  1. Niesamowite! Chcę więcej! Kiedy następne rozdziały?! :D
    Buziaki,
    SilverMoon :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, następny rozdział za tydzień! :D
      Buziaki! :*

      Usuń
  2. A ja bardzo chętnie przeczytam dalszą część! Pisz, jeśli sprawia Ci to radość — wspaniałe hobby, bardzo takie coś doceniam. :) I nie poddawaj się. Pozdrawiam! :)

    www.majuskula.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się bardzo, następny rozdział już za tydzień! Zapraszam! <3
      Dziękuję, ja nigdy się nie poddaję!
      Buziaki! :*

      Usuń
  3. Wchodzę na bloga i mówię:"Ło!!! Ale tu ładnie!". Mega fajnie teraz blog wygląda. Opowiadanie samo w sobie bardzo intrygujące, ale trochę krótko, więc czekam na następny rozdział! Buźka :*

    http://k-a-k-blogrecenzencki.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, cieszę się, że Ci się podoba! <3
      Już za tydzień pojawi się następny rozdział! Zapraszam! :D
      Buziaki! :*

      Usuń
  4. Bardzo ciekawe opowiadanie :)
    Czekam na więcej !

    Co powiesz na wspólną obserwację? - zacznij a ja się zrewanżuję
    Zapraszam również do konkursu na moim blogu, można wygrać np. perfumy z playboya, pomadkę do ust... a więcej zobaczysz na moim blogu :P

    http://magicworldprincesscarmen.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, już niedługo dalsza część! :D
      Już obserwuję i z chęcią wezmę udział w tym konkursie!
      Buziaki! :*

      Usuń
  5. Baner masz śliczny;)
    Czekam na dalszą cześć opowiadania;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję! :)
      Już niedługo dalsza część, mam nadzieję, że Ci się spodoba!
      Buziaki! :*

      Usuń
  6. Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że nie jest aż tak złe jak myślałam! :D
      Buziaki! :*

      Usuń
  7. Opowiadanie strasznie intrygujące, czekam na ciąg dalszy. ;)
    Pozdrawiam,
    Geek of books&tvseries&films

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, już za tydzień kontynuacja! Zapraszam! <3
      Buziaki! :*

      Usuń
  8. Odpowiedzi
    1. Dziękuję! Cieszę się bardzo, że ci się podoba prolog!
      Już niedługo pierwszy rozdział! Buziaki! :*

      Usuń
  9. Odpowiedzi
    1. Super. Już za tydzień następna część! :)
      Buziaki! :*

      Usuń
  10. Po tak krótkim tekście można zobaczyć jak duży posiadasz zasób słów.
    Zostaję na dłużej, chociażby ze względu na to opowiadanie :)
    Pozdrawiam, Kinn.
    http://zagubieni-w-ksiazkach.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  11. Bardzo ciekawy prolog, czekam na następne części! :)

    OdpowiedzUsuń
  12. A ja będę czepialska, wybacz. Jednak uważam, że nie samymi pochwałami człowiek żyje, a konstruktywna krytyka zawsze jest wskazana. No więc tak... Podoba mi się to, że piszesz, masz swoje pomysły - sama wiem, jak to jest z weną. Gdy domaga się ujścia, najlepiej przelewać ją na papier w formie opowiadań. Jednak po pierwsze: okej, jest to prolog, ale jest jednak zbyt krótki, zdecydowanie za mało tego. Po drugie: błędy, zarówno ortograficzne (Chodź, a nie Choć - jeśli w kontekście pójścia gdzieś), jak również interpunkcyjne - pytajnik nie w tym miejscu co powinien być itp.
    Dlatego popracuj nad tym, bo jeśli chce się pisać, to powinno się to robić naprawdę porządnie. Niemniej, opowiadanie samo w sobie jest intrygujące i chętnie będę śledzić ciąg dalszy. ;)
    Pozdrawiam
    A.

    http://chaosmysli.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  13. Och kochana, ależ mnie zaintrygowałaś! I choć zgodzę się z A. - szczególnie pod względem długości prologu (to za mało!), tak z ogromną przyjemnością będę wyczekiwać kolejnego fragmentu! Miło patrzeć, że się rozwijasz! Sama chciałabym coś pisać, ale mam wrażenie, że się do tego nie nadaję :(
    Bądź tu teraz

    OdpowiedzUsuń
  14. Bardzo fajne opowiadanie !:)
    Trzymam kciuki :D
    http://fan-of-books.blogspot.com/2016/02/ludzie-maja-wrodzony-talent-do.html

    OdpowiedzUsuń

Witaj mój drogi czytelniku! Czekałam na Ciebie!
ღ dziękuję za ten ślad, który po sobie pozostawiasz, z całą pewnością się odwdzięczę
ღ dziękuję za obserwację, zostaw link do swojego bloga, a wpadnę
ღ nie martw się, jutro będzie lepiej, uśmiechnij się, a i mi zrobi się przyjemnie!

Wykonała Ronnie